Συγκλονίζει η ιστορία του Μπάμπη Ταμπάση,τερματοφύλακα του ΠΑΣ Γιάννενα!

Μία σπάνια ασθένεια τον ανάγκασε να αποσυρθεί από την ενεργό δράση μόλις στα 27 του χρόνια!!!

Το άσχημο παιχνίδι που έπαιξε η μοίρα στο τερματοφύλακα του ΠΑΣ Γιάννενα συγκλονίζει το πανελλήνιο.

Μία σπάνια ασθένεια ανάγκασε τον μέχρι πρότινος τερματοφύλακα του ΠΑΣ , Μπάμπη Ταμπάση να αποσυρθεί από την ενεργό δράση μόλις στα 27 του χρόνια. Διαβάστε το κείμενο που δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα του ΠΣΑΠ: "Η ζωή είναι όμορφη αλλά και σκληρή, συχνά άδικη, πλήρως απρόβλεπτη… Και το επάγγελμα του ποδοσφαιριστή είναι συνδεδεμένο με την έννοια της αβεβαιότητας. Κυριολεκτικά, δεν ξέρεις τι θα σου ξημερώσει… Ο συνάδελφος Μπάμπης Ταμπάσης, από τους καλούς τερματοφύλακες, με ύψος 1.96 μ. και εξαιρετικό χαρακτήρα, μπορεί να σας βεβαιώσει ότι στη δική μας δουλειά, η απόσταση από την καταξίωση στην απογοήτευση, είναι πολύ μικρή, θαρρείς σα να πρόκειται για μία κλωστή… Από το προσκήνιο περνά για λόγους ανεξάρτητους από τη θέληση του, εκτός δράσης… Θέλημα Θεού αλλά και κακή τύχη για ένα σπουδαίο παιδί… Άργησε να μπει στο ποδόσφαιρο ο Μπάμπης, στα 13 του αποφάσισε να

ασχοληθεί με το παιχνίδι που τον κέρδισε. Νωρίτερα είχε επιχειρήσει, μέσα από την επαφή του με το μπάσκετ, τον στίβο και το καράτε, να δει τι εντέλει του αρέσει περισσότερο.

Το ποδόσφαιρο τον κέρδισε και μάλλον μοιραία άρχισε να παίζει στον Αττικό, την ομάδα που δεσπόζει στην περιοχή του Μπάμπη, τον Κολωνό, μία φτωχογειτονιά με αξίες αλλά και αγάπη στο ποδόσφαιρο.

Σε ηλικία 19 ετών, μετά από υπόδειξη του Στάθη Χάϊτα, ο Πανιώνιος προχώρησε στην απόκτηση του Μπάμπη, ο οποίος δεν είχε, ωστόσο, τις ευκαιρίες που θα περίμενε, ενώ για 2 σεζόν αγωνίσθηκε ως δανεικός στον Ηλυσιακό και το Αιγάλεω. Το καλοκαίρι του 2010 έμεινε ελεύθερος από τον Πανιώνιο, καθώς άλλωστε έληξε το συμβόλαιο του.

Πήγε στον Διαγόρα, χάρη στον Γιάννη Παπαμιχαήλ που τον παρακολουθούσε συστηματικά και διέκρινε το ταλέντο και την ποιότητα του αλλά και την όρεξη του για δουλειά. Κάτω από τα δοκάρια του Διαγόρα ο Ταμπάσης έκανε, με την βοήθεια του Παπαμιχαήλ που εργάστηκε μεθοδικά μαζί του, βήματα προόδου. Ο Πανιώνιος θέλησε να τον πάρει πίσω, αλλά, ο Ταμπάσης δείχνοντας εμπιστοσύνη στις δυνάμεις του, αποφάσισε να δοκιμάσει αλλού τις δυνάμεις του.

Πριν από 2 χρόνια, το καλοκαίρι του 2011, στα 25 του, έλεγε ότι θα ήθελε να αγωνισθεί σε μία από τις μεγάλες ομάδες στη Σούπερ Λίγκα, αυτό ήταν το όνειρο του. Η ζωή, επιφυλάσσει εκπλήξεις και όταν κάνουμε σχέδια και όνειρα, ποτέ δε ξέρεις τι θα σου προκύψει… Η μεταγραφή στα Γιάννινα ήταν ότι καλύτερο για τον Ταμπάση που είχε ευκαιρίες και συμμετοχές, άρεσε στις εμφανίσεις του, αλλά, ξαφνικά, είδε το μέλλον του να σκοτεινιάζει.

Κυριολεκτικά… Χωρίς να υπάρχει προηγούμενο, ξαφνικά, στον αγώνα Κυπέλλου με τον Φωστήρα, τον Ιανουάριο του 2013, διαπίστωσε ότι από τη μία στιγμή στην άλλη, δεν έβλεπε καλά.

«Το παιχνίδι ήταν βραδυνό και με τους προβολείς απέναντι μου, με την βροχή να πέφτει, δυσκολευόμουν να δω, η όραση μου ήταν θολή, δεν έβλεπα καθαρά και μοιραία ζήτησα να βγω…» θυμάται ο Μπάμπης. Λίγες ημέρες αργότερα, απέναντι στον Πανθρακικό, ήταν και πάλι κάτω βασικός για τον ΠΑΣ Γιάννινα.

Η ιστορία επαναλήφθηκε, αυτή τη φορά, φάνηκε ότι δεν επρόκειτο για μία σύμπτωση, υπήρχε πρόβλημα. «Εντελώς ξαφνικά, χωρίς κάποια ένδειξη ή ”προειδοποίηση”, μόλις σκοτείνιαζε ή απλώς σουρούπωνε, αποδυναμωνόταν η όραση μου, δεν μπορούσα να δω καθαρά, το ίδιο συνέβαινε και όταν συννέφιαζε.

Η ομάδα μου προσπάθησε να με προφυλάξει, κανείς δεν είπε τίποτα προς τα έξω για τους λόγους που έγινα αλλαγή σε αυτά τα 2 ματς, αλλά, πλέον, ήταν φανερό ότι δεν μπορούσαν να με εμπιστευθούν. Εκεί κατάλαβα ότι, ουσιαστικά, τελείωσαν όλα για εμένα…». Η νόσος Stargardt είναι αυτή που ταλαιπωρεί τον Μπάμπη, που άλλαξε τη ζωή του.

Στα γονίδια μας βρίσκονται διάφορες νόσοι, προδιαθέσεις που δεν μπορούμε να φαντασθούμε. Κανείς δεν γνωρίζει πως και πότε θα παρουσιασθούν, αν αυτό θα συμβεί… Στον Μπάμπη έτυχε, χωρίς ιστορικό ή κληρονομικότητα, αυτή η ανίατη νόσος των ματιών που, συνήθως, εμφανίζεται ανάμεσα στα 6 και στα 12 και αναπτύσσεται μετά τα 20. «Ποτέ δεν είχα πρόβλημα… Πάλι καλά που μέσα στην ατυχία μου είμαι τυχερός… Όσο μεγαλύτερος… τσιμπήσεις το πρόβλημα, τόσο πιο αργά εξελίσσεται η συγκεκριμένη νόσος. Κανείς δεν μπορεί να προβλέψει τι θα γίνει, ποιά θα είναι η τελική επίπτωση στην όραση μου…».

Θεωρητικά, επειδή κάθε περίπτωση είναι ξεχωριστή, η μείωση της όρασης μπορεί να φθάσει έως και το 1/10 για τον πάσχοντα. Στην πραγματικότητα, πρόκειται για μία ιδιότυπη όσο και απρόβλεπτη κατάσταση, που ενδέχεται να οδηγήσει έως και τα ποσοστά της ”νομικά αποδεκτής τύφλωσης”.

Μόλις έγινε αντιληπτό το πρόβλημα, ο Μπάμπης, στο καλύτερο σημείο της καριέρας του, ένιωσε ένα δυνατό πλήγμα. Κράτησε τη ψυχραιμία του και χειρίζεται το θέμα του με μοναδική ψυχραιμία και αξιοπρέπεια. Έκανε πλήρεις εξετάσεις επί σειρά ημερών, έστειλε τα αποτελέσματα σε ειδικά κέντρα σε Ελβετία και Γερμανία. Λύση δεν υπάρχει.