H προκήρυξη του ΣΥΡΙΖΑ Πρέβεζας για την 40ή επέτειο από την εξέγερση του Πολυτεχνείου
Ψωμί, Παιδεία, Ελευθερία: 40 Χρόνια Μετά, Το Πολυτεχνείο ζει στους αγώνες του σήμερα
Η εξέγερση του Πολυτεχνείου, υπήρξε η κορυφαία στιγμή Αντίστασης απέναντι στην επτάχρονη δικτατορία. Εκείνες τις ημέρες του Νοεμβρίου του 1973, η φωνή του λαού και της νεολαίας για δημοκρατία, εθνική ανεξαρτησία και αξιοπρέπεια, έσπασε το καθεστώς φόβου, το κλίμα ηττοπάθειας και τους μηχανισμούς πολιτικού ελέγχου που είχε επιβάλλει η χούντα. Χιλιάδες νέοι άνθρωποι, φοιτητές και εργαζόμενοι, εκφράζοντας το δημοκρατικό αίσθημα της
Το Πολυτεχνείο δεν μπαίνει στα μουσεία
Το Πολυτεχνείο μπόλιασε με ριζοσπαστισμό και αυτοπεποίθηση τα κοινωνικά κινήματα της Μεταπολίτευσης, και έβγαλε τον λαό στο δημοκρατικό προσκήνιο με το αίσθημα του νικητή. Για αυτό είναι τόσοι πολλοί σήμερα οι εκπρόσωποι του πολιτικού κατεστημένου που θα ήθελαν να ξεμπλέξουν μαζί του, που θα ήθελαν να δουν την επέτειο της 17ης Νοέμβρη να εκφυλίζεται σε μια τυπικού χαρακτήρα
Ο αγώνας του Σήμερα: Να απελευθερώσουμε την Ελλάδα από τα δεσμά του Μνημονίου.
Σήμερα η Ελλάδα διανύει τον τέταρτο χρόνο των Μνημονίων. Οι αρχικές υποσχέσεις για γρήγορη ανάκαμψη και «έξοδο στις αγορές» αποδείχτηκαν ωμή εξαπάτηση. Η εικόνα που παρουσιάζει σήμερα η ελληνική κοινωνία, είναι μια εικόνα ανθρωπιστικής καταστροφής, πρωτοφανής για χώρα που δεν βρίσκεται σε πόλεμο. Το μεγαλύτερο τμήμα της κοινωνίας – άνεργοι, εργαζόμενοι, συνταξιούχοι - εξωθείται κάτω από τα όρια αξιοπρεπούς διαβίωσης. ΟΙ μικρές επιχειρήσεις αφανίζονται. Το σύστημα κοινωνικής ασφάλισης έχει καταρρεύσει. Η ανεργία είναι ανεξέλεγκτη. Η νεολαία μεταναστεύει μαζικά. Όλα αυτά δεν είναι αποτέλεσμα των δομικών στρεβλώσεων της ελληνικής οικονομίας. Είναι αποτέλεσμα του ίδιου του Μνημονίου και της εξαναγκαστικής καταστροφικής λιτότητας, που επιβλήθηκε στην χώρα μας, για λόγους «παραδειγματισμού» και με την συναίνεση των κυβερνήσεων Παπανδρέου, Παπαδήμου και Σαμαρά. Το χειρότερο είναι ότι όσο η πολιτική των Μνημονίων αποτυγχάνει, τόσο η τρόικα και η κυβέρνηση, για να καλύψουν την αποτυχία, υιοθετούν ακόμα σκληρότερα μέτρα.
Να υπερασπιστούμε τη Δημοκρατία
Η κατάσταση αυτή, δημιουργεί ευθέως και πρόβλημα δημοκρατίας. Οι κοινοβουλευτικοί θεσμοί υποβαθμίζονται. Τα κατοχυρωμένα δημοκρατικά δικαιώματα αμφισβητούνται πλέον ανοιχτά. Όσοι διαφωνούν με το Μνημόνιο και υιοθετούν μορφές κοινωνικής διαμαρτυρίας, συκοφαντούνται και διώκονται ως εχθροί της κοινωνικής ειρήνης. Σήμερα Η κυβέρνηση των Μνημονίων φλερτάρει πλέον ανοιχτά με την ακροδεξιά ιδεολογία, ελπίζοντας ότι θα καταφέρει έτσι να υψώσει ανάχωμα στην Αριστερά. Η ξενοφοβία, ο κοινωνικός συντηρητισμός, η εμφυλιοπολεμική ρητορική αποτελούν πλέον επίσημη ιδεολογία της Δεξιάς του Σαμαρά, πίσω από την οποία σύρεται το διαλυμένο από τα σκάνδαλα και την πολιτική αναξιοπιστία ΠΑΣΟΚ του Βενιζέλου.
Ο κόσμος αλλάζει με αγώνες
Η απάντηση στην βαθειά οικονομική πολιτική και κοινωνική κρίση βρίσκεται στο σημερινό νόημα του Πολυτεχνείου. Ο κόσμος αλλάζει με αγώνες. Η έξοδος από την κρίση είναι ρεαλιστική και εφικτή μόνο αν στο προσκήνιο βρίσκεται ένα μαζικό, δυναμικό και πολύμορφο κίνημα κοινωνικών αντιστάσεων. Ένα κίνημα που θα συσπειρώσει την μεγάλη κοινωνική πλειοψηφία παντού: στους χώρους δουλειάς, στις γειτονιές και την περιφέρεια, στα σχολεία και τα πανεπιστήμια.
Σαράντα χρόνια μετά από το 1973, το Πολυτεχνείο είναι εδώ για να μας υπενθυμίζει το νόημά του και να εμπνέει τους αγώνες του σήμερα: Για την οριστική απελευθέρωση της χώρας από την θηλιά των Μνημονίων. Για την υπεράσπιση της κοινωνικής συνοχής και την προστασία των πιο αδύναμων. Για έναν εναλλακτικό δρόμο ανάπτυξης, προς όφελος της κοινωνίας και όχι του
Ανάγλυφη της κρισιμότητας των στιγμών είναι η εικόνα που διαμορφώθηκε τις τελευταίες ημέρες. Η παράνομη εισβολή και οι χειροπέδες στην πύλη της ΕΡΤ. Η εκ νέου και δωρεάν παραχώρηση στους μεγαλοκαναλάρχες των ψηφιακών συχνοτήτων. Οι νέες απολύσεις, οι νέοι φόροι και οι κατασχέσεις που προετοιμάζουν μαζί με τα στελέχη της τρόικας που επανήλθαν στην πιο ιταμή, αλαζονική και επιθετική παρουσία τους στην Ελλάδα, ως σύγχρονος Μολώχ που απαιτεί συνεχώς νέες θυσίες.
Και από την άλλη πλευρά, η απάντηση της κοινωνίας, ο ηρωικός και ελπιδοφόρος αγώνας των εργαζομένων της ΕΡΤ, των καθαριστριών, των κατοίκων της Χαλκιδικής, των πανεπιστημίων. Η πρόταση δυσπιστίας του ΣΥΡΙΖΑ που κατέδειξε πόσο ο βασιλιάς είναι γυμνός, που εμφάνισε ακόμη πιο αδύναμη, πιο φοβισμένη και εκτεθειμένη μπροστά στην οργή της μεγάλης πλειοψηφίας της
Κάνουμε τα Μνημόνια Παρελθόν – Ανοίγουμε το δρόμο στην Ελπίδα
Ήρθε η ώρα της ανατροπής
Ο ΣΥΡΙΖΑ Πρέβεζας καλεί όλους και όλες, τη Κυριακή 17 Νοέμβρη στην εκδήλωση των Πρωτοβάθμιων Σωματείων Πρέβεζας για το γιορτασμό των 40 χρόνων από την εξέγερση του Πολυτεχνείου 1973.
ΝΑΡ: 40 χρόνια από την Εξέγερση του Πολυτεχνείου
40 ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ: ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΞΕΓΕΡΣΕΙΣ ΤΗΣ ΕΠΟΧΗΣ ΜΑΣ
Εργαζόμενοι/ες, άνεργοι/ες, νέοι και νέες
Το καλύτερο σενάριο δεν θα μπορούσε να προβλέψει την απαράδεκτη, φασιστικής αντίληψης πρακτική της άθλιας συγκυβέρνησης ΝΔ-ΠΑΣΟΚ, με την επέμβαση και εισβολή των ΜΑΤ στην ΕΡΤ, μία εβδομάδα πριν τον φετινό εορτασμό της εξέγερσης του Νοέμβρη. Είναι τόση η αυταρχική λύσσα της δικτατορίας των banks που πασχίζει να μοιάσει στη δικτατορία των Τανκς, την οποία ανάτρεψε η εξέγερση του πολυτεχνείου και συνολικά η μαχητική στάση της νεολαίας και του λαού. Αλλά, όπως και τότε, που αποδείχτηκε ότι η χούντα των συνταγματαρχών δεν ήταν ανίκητη, έτσι και τώρα, θα αποδειχτεί ότι η σύγχρονη δικτατορία του κεφαλαίου, της Ε.Ε. του ΔΝΤ και της κυβέρνησής τους δεν είναι ανίκητη. Μπορεί να ανατραπεί!
Οι δικτατορίες -παλιές και νέες- πέφτουν από εξεγέρσεις
Όπως και τότε άλλωστε, όταν κάποιοι στην «επίσημη» αριστερά περίμεναν τη λύση από τη δημοκρατική Ευρώπη, ή από τον εκσυγχρονισμό του Μαρκεζίνη, ή από μια εθνική «αντί – χουντική» ενότητα, ήρθε η εξέγερση του πολυτεχνείου να συντρίψει τις αυταπάτες για ομαλή μετάβαση από τη χούντα στη δημοκρατία. Έτσι και σήμερα, η ανατροπή της βάρβαρης επίθεσης που βιώνει ο λαός μας δεν θα έρθει από προτάσεις μομφής στη βουλή. Δεν θα έρθει από κοινοβουλευτικές μάχες, δεν θα επιτευχθεί με κέντρο μια ατελέσφορη τελικά κυβερνητική πρόταση διαχείρισης εντός του ευρώ, της ΕΕ και του συστήματος, όπως αυτή του ΣΥΡΙΖΑ, ούτε με την αναμονή της ισχυροποίησης του κόμματος (αλά ΚΚΕ), αλλά μέσα από τον πρωταγωνιστικό και καθοριστικό ρόλο του μαζικού κινήματος, μέσα από την ταξική του ανασυγκρότηση και την ανάδειξη των δικών του οργάνων, με αλλαγή του χάρτη και με διπλή υπέρβαση της σημερινής Αριστεράς. Με τον συνειδητό και οργανωμένο παλλαϊκό ξεσηκωμό και την εξέγερση που θα διώξει τους σύγχρονους δυνάστες και δικτάτορες. Την Ευρωπαϊκή Ένωση και το ΔΝΤ, την άθλια συγκυβέρνησή τους, το ΝΑΤΟ και τους επενδυτές, εγχώριους και ξένους, που μετατρέπουν τους εργαζόμενους σε σύγχρονους δούλους. Ένα μαχητικό και μαζικό κίνημα που θα τα βάλει με το ίδιο το σύστημα της εκμετάλλευσης, της παρακμής και κρίσης, τον καπιταλισμό!
Μπροστά σε ένα νέο ιστορικό σταυροδρόμι
Η επέτειος των 40 χρόνων από την εξέγερση του Πολυτεχνείου συμπίπτει με μια περίοδο στην οποία οι εργαζόμενοι και η νεολαία καλούνται ξανά να επιλέξουν σε ποιο δρόμο θα βαδίσει η ιστορία. Θα δεχτούμε την βάρβαρη πολιτική που θέλουν να μας επιβάλλουν το κεφάλαιο και οι μηχανισμοί του, ζώντας χωρίς δικαιώματα και ελευθερίες, σε μια σύγχρονη δικτατορία διαρκείας; Ή το εργατικό, το νεολαιίστικο κίνημα και οι επαναστατικές δυνάμεις θα ανασυγκροτηθούν ριζικά και ποιοτικά, ώστε να ανατραπεί η σύγχρονη δικτατορία του κεφαλαίου και να ζήσουμε μια ζωή αξιοβίωτη, με βάση τις μεγάλες δυνατότητες της εποχής μας; Σήμερα καλούμαστε να γράψουμε στις πύλες των δικών μας Πολυτεχνείων τα σύγχρονα ΚΑΤΩ, τα σύγχρονα ΕΞΩ, όπως έκαναν οι εξεγερμένοι εκείνου το Νοέμβρη.
Κάτω η δικτατορία του κέρδους
Κάτω ο ολοκληρωτικός καπιταλισμός που θέλει να μας τα πάρει όλα.
Κάτω ο σύγχρονος φασισμός
Έξω από την ΕΕ και το ΝΑΤΟ. Έξω το ΔΝΤ.
Δικαίωμα του λαού να ορίζει το παρόν και το μέλλον του.
Για να ανοίξουμε νέους ορίζοντες έξω από τον καπιταλισμό.
Μα καλά, θα μας πουν κάποιοι, τώρα θα τα λύσουμε αυτά; Τώρα, θα μας πουν, πρέπει να φύγουν αυτοί που κυβερνάνε για να σώσουμε ότι μπορεί να σωθεί και… βλέπουμε. Αλλά όπως τότε, η δικτατορία ηττήθηκε, ανατράπηκε, γιατί τελικά ο επαναστατικός αγώνας, η ριζική επαναστατική προοπτική μπήκαν ξανά στη ζωή, απείλησαν μ' ένα καινούριο ξεκίνημα. Έτσι και τώρα, ο εφιάλτης των μνημονίων και η βάρβαρη επίθεση του κεφαλαίου θα ηττηθεί και θα ανατραπεί αν οι σημερινές γενιές του αγώνα απειλήσουν με ένα νέο επαναστατικό κίνημα. Όσο αφήνουμε κενό το ζήτημα της προοπτικής και δεν γίνουμε απειλητικοί, δεν μπορεί να κερδηθεί καμιά μάχη. Αντίθετα, είναι η επαναθεμελίωση του κομμουνισμού της εποχής μας, ως κίνημα που καταργεί την υπάρχουσα τάξη πραγμάτων, αλλά και σα σκοπός που, καθώς αναδύεται από το κίνημα το προσανατολίζει, που μπορεί να δώσει στην πολιτική διαπάλη νίκες και προοπτική.
Τιμάμε τους εξεγερμένους του Νοέμβρη με τα σύγχρονα Πολυτεχνεία
Που γεννιούνται στους μικρούς και μεγάλους αγώνες. Ζουν και αναπνέουν στους εργάτες της Χαλυβουργίας, στους απεργούς καθηγητές, στην απεργία των 10 εβδομάδων των ηρωικών εργαζόμενων στα πανεπιστήμια, στις πύλες της Λάρκο, στις απεργιακές φρουρές της Μεβγάλ, της Γουίντ και της Βόνταφον, στις αντιφασιστικές διαδηλώσεις στο Κερατσίνι και σε όλη την Ελλάδα, στα χωριά της Χαλκιδικής που αντιστέκονται στις πολυεθνικές, στις πανεργατικές απεργίες, στις πλατείες και στις συγκεντρώσεις.
Αλλά τα σύγχρονα μικρά και καθημερινά πολυτεχνεία ζητάνε τις δικές τους «συντονιστικές επιτροπές», τη δική τους δημοκρατία του αγώνα, των πρωτοβάθμιων σωματείων, των φοιτητικών συλλόγων, των γενικών συνελεύσεων, των επιτροπών αγώνα, πέρα από τον υποταγμένο συνδικαλισμό των ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ, ξεπερνώντας τα μίζερα και άσφαιρα «πυρά» των αγώνων διαμαρτυρίας και των κοινοβουλευτικών αυταπατών. Αυτό που χρειάζεται είναι η δημιουργία ενός αγωνιστικού μετώπου με ανατρεπτικό πολιτικό περιεχόμενο και προοπτική. Ενός πολυτεχνείου της νέας εποχής, που θα επιβάλλει με το όπλο του παλλαϊκού αγώνα και της εξέγερσης τα δίκαια των εργαζομένων και της νεολαίας. Για μια κοινωνία με το τιμόνι στα χέρια των εργαζομένων.
ΔΟΥΛΕΙΑ – ΨΩΜΙ - ΠΑΙΔΕΙΑ – ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ
ΑΝΤΙΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΤΡΟΠΗ της βαρβαρότητας
Για την επανάσταση και την ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ
ΟΛΟΙ ΤΗ ΚΥΡΙΑΚΗ 17/11 ΣΤΙΣ 11 π.μ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΗ ΘΕΟΦΑΝΕΙΟ
Νέο Αριστερό Ρεύμα - νεολαία Κομμουνιστική Απελευθέρωση, Νοέμβρης 2013
Οργάνωση Πρέβεζας
Ανακοίνωση Νεολαίας ΠΑΣΟΚ για την 40η επέτειο του Πολυτεχνείου.
Συμπληρώνονται φέτος 40 χρόνια από την μεγαλειώδη εξέγερση του Πολυτεχνείου. Στις 17 Νοεμβρίου 1973 οι φοιτητές, οι εργαζόμενοι, όλοι οι Έλληνες Δημοκράτες έστειλαν με τον αγώνα και τη θυσία τους το ισχυρό μήνυμα ότι η Πατρίδα μας δεν μπορούσε να ζει άλλο κάτω από το ζυγό της χούντας των συνταγματαρχών και των εγχώριων και ξένων συμφερόντων που τη στήριζαν. Στο χώρο του Πολυτεχνείου την ημέρα εκείνη, με σύνθημα «Ψωμί – Παιδεία – Ελευθερία», γράφτηκε μία από τις ενδοξότερες σελίδες της Νεότερης Ελληνικής Ιστορίας και ξεκίνησε η αντίστροφη μέτρηση για την αποκατάσταση της Δημοκρατίας στη χώρα που τη γέννησε.
Σήμερα, τέσσερις δεκαετίες μετά, η νέα γενιά τιμά αυτούς που έχυσαν το αίμα τους για την ελευθερία και ταυτόχρονα ανανοηματοδοτεί την ιστορική αυτή Επέτειο. Σε μία Ελλάδα η οποία διέρχεται τη χειρότερη πολιτική, οικονομική και κοινωνική κρίση της Μεταπολίτευσης και στην οποία φαντάσματα του παρελθόντος επιβουλεύονται καθημερινά τη Δημοκρατία, φτάνοντας ακόμη και στο σημείο να δολοφονούν όποιον αντιδρά στα σχέδιά τους, η Επέτειος του Πολυτεχνείου αποκτά δίχως αμφιβολία ξεχωριστή αξία. Κι αυτό, διότι οι νέοι Έλληνες και οι νέες Ελληνίδες διαπιστώνουν ότι η Δημοκρατία ποτέ δεν είναι δεδομένη. Όπως έλεγε και ο Ανδρέας Παπανδρέου «δεν είναι ποτέ δώρο» αλλά «αποκτάται με αγώνα κάθε μέρα, είναι θέμα Μόνιμου Αγώνα». Και φυσικά, η μέρα αυτή δεν ανήκει ούτε σε όσους επιχειρούν μέσα από έναν ανιστόρητο και φθηνό λαϊκισμό να την καπηλευτούν για δικά τους οφέλη.
Η Ελλάδα μάτωσε κυριολεκτικά για να απολαύσει ένα Δημοκρατικό Πολίτευμα, έστω και με πάρα πολλές στρεβλώσεις. Χρέος όλων μας, απέναντι σε αυτούς που θυσιάστηκαν τότε, είναι όχι μόνο να διαφυλάξουμε τη Δημοκρατία αλλά και να την εμβαθύνουμε συνεχώς.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου