Η επιστροφή στην κοινή λογική θα πρέπει να είναι η πρώτη επιλογή της Πρέβεζας στις 7 Ιουλίου

Άρθρο του Χρήστου Θ. Πεπόνη, Υποψηφίου Βουλευτή με το Κίνημα Αλλαγής

Συνηθίζεται στις προεκλογικές περιόδους οι υποψήφιοι να υπερτονίζουν τη σημασία της εκλογικής αναμέτρησης που πλησιάζει για να κινητοποιήσουν το εκλογικό σώμα. Ακούμε για το πόσο «κρίσιμες είναι οι επερχόμενες εκλογές» και για «τα μεγάλα διακυβεύματα». Σπανίως όμως ακούμε τους λόγους. Αντιθέτως, ακούμε γενικολογίες.

Οι πολίτες όμως είναι πλέον περισσότερο υποψιασμένοι. Είναι πιο ενημερωμένοι –ενίοτε δε και περισσότερο ενημερωμένοι από τους ίδιους τους υποψηφίους– και δεν πιστεύουν τα περί κρισιμότητας. Αυτό, αποδεικνύεται περίτρανα από τα μεγάλα ποσοστά αποχής, ιδιαίτερα στα αστικά κέντρα

Με άλλα λόγια, οι μεγαλοστομίες, οι ρητορικές και οι «οραματικές» δηλώσεις δεν έχουν πλέον απήχηση στο εκλογικό σώμα.  Οι πολίτες έχουν κουραστεί. Γνωρίζουν εκ των προτέρων τι θα ακούσουν και σε πολλές περιπτώσεις αυτό δημιουργεί εκτός από αδιαφορία και αρνητική διάθεση προς τις όποιες πολιτικές εξαγγελίες και τους εκφραστές της. Πόσες φορές έχουμε βρεθεί σε μια ομήγυρη και έχουμε ακούσει να λέει κάποιος: «Έλα τώρα! Όλοι ίδιοι είναι! Όλοι τα ίδια λένε και υπόσχονται πάνω κάτω. Λες και πρόκειται να αλλάξει κάτι;»…

Αξίζει να σταθούμε λίγο παραπάνω σε αυτή φράση. Γιατί, κατά τη γνώμη μου, δείχνει πολλά πράγματα για το πώς σκέφτεται ένα μεγάλο μέρος των συμπολιτών μας. Η κατανόηση –η πραγματική και ουσιώδης κατανόηση– του πώς σκέφτονται και αισθάνονται οι συμπολίτες μας θα πρέπει να είναι το βασικότερο μέλημα όλων όσων τους ζητάμε να μας δώσουν την ψήφο τους. Να εμπιστευτούν δηλαδή σε εμάς τις τύχες τους, τις τύχες των παιδιών τους, της επιχείρησής τους, του τόπου τους.

Τι μας λέει λοιπόν η παραπάνω φράση;

1.      Το προφανές.

Ότι τα όρια μεταξύ πολιτικο-οικονομικο-κοινωνικών ιδεολογιών είναι πλέον πολύ θολά και ασαφή. Έχουμε για παράδειγμα εδώ και τέσσερα χρόνια μια –δήθεν– αριστερή κυβέρνηση, που εκλέχθηκε –δήθεν– για να βοηθήσει τους «πολλούς». Μια κυβέρνηση η οποία συγκυβέρνησε με την ακροδεξιά και βοήθησε τους «κολλητούς». Μια κυβέρνηση που ταυτόχρονα καταρράκωσε τους πολλούς εφαρμόζοντας ακραία νεοφιλελεύθερες πολιτικές. Πολιτικές που ακόμη και μια δεξιά κυβέρνηση θα δίσταζε να εφαρμόσει. Τρανό παράδειγμα: ο νόμος Κατρούγκαλου, οι περικοπές των συντάξεων και του ΕΚΑΣ, η δυσβάσταχτη φορολόγηση των μικρομεσαίων και των ελεύθερων επαγγελματιών.

Άρα λοιπόν, έχει χαθεί αυτό που ονομάζουμε ιδεολογική ταυτότητα και πολιτικές καταβολές, μπερδεύοντας έτσι τους ψηφοφόρους.

2.      Το λιγότερο προφανές και άρα πιο «επικίνδυνο»

Η επικρατούσα λογική στην κοινωνία, είναι η ισοπέδωση όλων. Προσώπων, πολιτικών, ιδεών. Ισοπέδωση θεσμική, ηθική και αξιακή. Με άλλα λόγια, έχει χαθεί η κοινή λογική, και επικρατεί σε όλες τις εκφάνσεις της ζωής και της καθημερινότητάς μας η λογική του χάους.

Και τι σημαίνει χάος; Σημαίνει φόβος για το σήμερα και ανασφάλεια για το αύριο. Σημαίνει ότι η κοινωνία βρίσκεται εγκλωβισμένη στις συμπληγάδες της απογοήτευσης και της οργής. Μια ολόκληρη κοινωνία βυθισμένη σε μια παρατεταμένη εθνική κατάθλιψη.

Έτσι αισθάνεται μεγάλο μέρος των συμπολιτών μας. Αυτή είναι η ψυχολογία των πολλών, που δημιούργησαν οι εγκληματικές πολιτικές επιλογές της μη χρηστής διακυβέρνησης.

Τι κάνουμε λοιπόν; Σηκώνουμε τα χέρια ψηλά; Η απάντηση είναι φυσικά και όχι. Αυτό που οφείλουμε να κάνουμε είναι να ανασυγκροτήσουμε τη σκέψη μας και να έχουμε ως γνώμονα ότι ήρθε η ώρα να επιλέξουμε το δρόμο της επιστροφής στην κοινή λογική.

Αυτή πρέπει να είναι η πρώτη μας επιλογή στις επερχόμενες εκλογές. Η στήριξη σε εκείνον που εκφράζει αυτά που θεωρούμε αυτονόητα. Η ενίσχυση των δυνάμεων της κοινής λογικής. Της λογικής που λέει:

·        Τέλος στις πολιτικές που αποδεδειγμένα οδηγούν στον κοινωνικό και οικονομικό περιθώριο,

·        Τέλος στην ανοχή της αλαζονείας και το ψέμα,

·        Τέλος στον τοξικό βίαιο λόγο,

·        Τέλος στο διχασμό.

Οφείλουμε να θυμηθούμε ποιοι είναι εκείνοι που δεν δίστασαν, παρά το δυσανάλογο πολιτικό κόστος, να υπερασπιστούν τις δημοκρατικές αρχές και αξίες και τις κοινωνικές κατακτήσεις του λαού μας.

Οι Ελληνίδες και οι Έλληνες ζητούν επιτακτικά την Αλλαγή. Όμως η αλλαγή δεν θα έρθει συνεχίζοντας να στηρίζουμε εκείνους, που όχι μόνο δεν θέλουν να αλλάξει το πολιτικό status quo, αλλά κάνουν ό,τι μπορούν για να το διατηρήσουν και να το ενισχύσουν, συντηρώντας τον διπολισμό και δηλητηριάζοντας τους πολίτες με ψευτοδιλήμματα.

Η αλλαγή θα έρθει με την ενίσχυση της μεγάλης δημοκρατικής προοδευτικής παράταξης. Την πολυπόθητη αυτή αλλαγή μπορεί να την εγγυηθεί μόνο το κίνημα των μεγάλων τομών και αλλαγών. Το Κίνημα Αλλαγής. Που με πολύ συγκεκριμένο σχέδιο, το «Σχέδιο Ελλάδα» και με φρέσκα, ικανά στελέχη, αυθεντικούς ανθρώπους μέσα από την κοινωνία και την πραγματική οικονομία, προτείνει ένα τελείως νέο και διαφορετικό μοντέλο διακυβέρνησης.

Ως υποψήφιος, το μήνυμά μου στους πολίτες του νομού της Πρέβεζας για τις εκλογές που πλησιάζουν είναι το εξής:

·        Οι Πρεβεζάνοι δεν είμαστε μηδενιστές, δεν δειλιάζουμε και δεν εγκλωβιζόμαστε.

·        Οφείλουμε να δώσουμε το παράδειγμα στις επόμενες γενιές και σε όλη την Ελλάδα ότι επιλέγουμε τους εθνικούς μας αντιπροσώπους με σύνεση και ωριμότητα.

·        Οφείλουμε να στηρίξουμε με όλες μας τις δυνάμεις την επιστροφή της κοινής λογικής στην πολιτική ζωή του τόπου μας. Της κοινής λογικής που θα φέρει τις μεγάλες αλλαγές που όλοι επιθυμούμε.

Στις 7 Ιουλίου η πρώτη επιλογή των πολιτών της Πρέβεζας θα πρέπει να είναι η θετική ψήφος

·        στο Κίνημα Αλλαγής και

·        σε έντιμα και ικανά πρόσωπα, με αποδεδειγμένη πορεία στην κοινωνία.

Ας ψηφίσουμε επιτέλους με κοινή λογική. Θα είναι η απάντηση της Κεντροαριστεράς για την προοπτική της χώρας.