Ο Απόστολος Θωμάς, ήταν μεταξύ των δώδεκα μαθητών του Κυρίου.
Γεννήθηκε, στην Ιουδαία, από γονείς φτωχούς.
Ήταν πιστός στον Μωσαϊκό Νόμο, με βίο αγνό και ήταν ψαράς.
Ο Θωμάς, ήδη από την παιδική ηλικία του
αγαπούσε και μελετούσε την Αγία Γραφή. Η γνώση αυτή του λόγου του θεού και η
καλή του προαίρεση, του επέτρεψαν, να αναγνωρίσει δίχως δισταγμούς, ότι ο
Χριστός ήταν ο Μεσσίας..
Και μόλις Εκείνος παρουσιάστηκε και τον
κάλεσε, να Τον ακολουθήσει, άφησε τη βάρκα του και έγινε ένας από τους μαθητές
Του. Ήταν από τους πιο ένθερμους και αφοσιωμένους μαθητές και αγαπούσε πολύ το
Χριστό.
Όταν μετά την ανάσταση, ο Κύριος
παρουσιάστηκε στους μαθητές Του, στο ανώγειο δωμάτιο χωρίς να ανοίξει τις
πόρτες, ο Θωμάς δεν ήταν εκεί. Όταν γύρισε και του είπαν οι άλλοι, ότι είδαν
τον Κύριο, εκείνος δεν πίστεψε. Έλεγε ότι θα πιστέψει μόνο αν ψηλαφίσει τον Αναστάντα.
Μετά από οχτώ ημέρες ήταν μαζεμένοι οι
μαθητές και ο Θωμάς μαζί τους.
Έρχεται
ο Ιησούς και στάθηκε στο μέσο τους και τους είπε: « ειρήνη ημίν ».
Έπειτα λέγει στο Θωμά: - Φέρε το δάκτυλό σου εδώ και δες τα χέρια μου
και την πλευρά μου και μην γίνεσαι άπιστος, αλλά πιστός.
Η αντίδραση του Αποστόλου, ήταν εντυπωσιακή.
Τον αναγνώρισε και επιβεβαίωσε με τη φράση: « Είσαι ο Κύριος και θεός μου».
Ο Ιησούς τού
είπε την ιστορική φράση: « Μακάριοι όσοι πίστεψαν χωρίς να με έχουν δει».
Από τότε έμεινε ο χαρακτηρισμός του « Απίστου Θωμά », όχι για αυτούς που δεν πιστεύουν, αλλά γι’ αυτούς που ζητούν αποδείξεις, ώστε να πεισθούν...Όταν λέμε σε κάποιον: - Μην γίνεσαι « άπιστος Θωμάς », του λέμε: - Μη με αμφισβητείς, ζητώντας αποδείξεις της αλήθειας…
Σήμερα είναι διάχυτη η παρεξήγηση σε πολύ κόσμο ότι η εκκλησία λέει : « Πίστευε και μη ερεύνα » .
Δεν υπάρχει πιο ανόητη και συκοφαντική
παρεξήγηση για την διδασκαλία της εκκλησίας. Ο Χριστός, η Εκκλησία, μάς
προτρέπει επιτακτικά : « Ερευνάτε, ψάχνετε, ερευνάτε » ... Το πρόβλημα είναι τις περισσότερες φορές, ότι ψάχνουμε
με λάθος τρόπο, λέει ο εφημέριος του ναού του Αγίου Νεκταρίου, σε μια ενότητα
του βιβλίου του, με θέμα, - Ερευνάτε -, αλλά και στα κήρυγμά του και στις
ενημερωτικές συζητήσεις μας...
Διαβάστε παρακάτω, με πόσο πειστικά και
καθαρά επιχειρήματα ξεδιαλύνει, το θέμα αυτό, ο φωτισμένος ιερέας μας, όταν
συχνά είτε ειρωνικά είτε ηθελημένα ή από έλλειψη επιχειρημάτων, λέμε και ακούμε
στις καθημερινές συζητήσεις μας, για να δείξουμε την αδυναμία της Εκκλησίας για
αδιέξοδο τάχα στο διάλογο, σχετικά για το παραπάνω θέμα…
Δεν
είναι κακό να αμφισβητούμε, λέει και γράφει ο πάτερ Ιωήλ. Κακό είναι να
απορρίπτουμε χωρίς να ερευνούμε, επειδή έτσι μας βολεύει… Κακό είναι να μην
παίρνουμε στα σοβαρά το πρόσωπο, τη ζωή και τη διδασκαλία του Χριστού. Η
ορθόδοξη Εκκλησία ποτέ δεν είπε: «
πίστευε και μη ερεύνα» . Είμαστε υποχρεωμένοι να ψάχνουμε,
να ερευνούμε για την αλήθεια των γεγονότων της σωτηρίας μας. Αυτό έκανε ο Θωμάς…
Γιατί ο
Θωμάς, ρωτάει ο πάτερ Ιωήλ, είχε τόση πολλή αγωνία να βεβαιωθεί για την
ανάσταση του Χριστού ;
Διότι, αν ο Χριστός δεν είχε αναστηθεί, ο
Θωμάς και οι Απόστολοι θα ήταν τα πιο αξιολύπητα πρόσωπα της ιστορίας. Τρία
χρόνια άφησαν τα πάντα και ακολούθησαν κάποιον που τον πίστεψαν ως σωτήρα τους
και ξαφνικά είδαν το δάσκαλό τους να μην μπορεί να σώσει ούτε τον εαυτό του και να πεθαίνει με τη ρετσινιά,
του κακούργου πάνω στο σταυρό. Ίσως να μην υπήρξε ποτέ άνθρωπος πάνω στη γη,
που να δοκίμασε μεγαλύτερη απογοήτευση από την απογοήτευση που δοκίμασαν οι Μαθητές του Χριστού, όταν
είδαν την πλάκα του τάφου, να θάβει την ελπίδα, όταν είδαν την ελπίδα τους να
θάβεται μέσα σ ένα τάφο. Ακόμα και όταν είδαν τον τάφο άδειο οι Μαθητές και οι
μυροφόροι, στην αρχή πίστεψαν, ότι κάποιος έκλεψε το σώμα του Χριστού. Έτσι η
απελπισία τους έφτασε στο αποκορύφωμά της. Και ξαφνικά βλέπουν την πεθαμένη και
θαμμένη ελπίδα τους μπροστά τους ολοζώντανη!
Μετά από μια τέτοια απογοήτευση, συνεχίζει ο
πάτερ, ήταν φυσικό να φοβάται ο Θωμάς, ότι αυτό που είδαν οι μαθητές την πρώτη
φορά, όταν αυτός έλειπε, ήταν φαντασία και όνειρο. Γι’ αυτό έχει ελαφρυντικά
που δεν πίστεψε. Και ο Χριστός βλέποντας ότι η απιστία δεν οφειλόταν σε
προκατάληψη και πωρωμένη καρδιά, αλλά σε ειλικρινή αμφισβήτηση,
ξαναπαρουσιάστηκε παρόντος του Θωμά και τον επαινεί για την απιστία του και τον
καλεί να τον ψηλαφίσει με τα ίδια του τα χέρια, για να πιστέψει ότι όλα είναι
αλήθεια. Αυτός που τον εμπιστεύτηκε τρία χρόνια δεν τους πρόδωσε δεν τους
κορόιδεψε, αλλά τήρησε την υπόσχεσή Του.
Τώρα πια τα πρώην σκιαγμένα ανθρωπάκια, που
δεν τολμούσαν να ξεμυτίσουν έξω από τα σπίτια, όπου είχαν κρυφτεί, ξεχύνονται σ
όλη την οικουμένη και αναστατώνουν όλο τον κόσμο όχι με φιλοσοφίες και
φλυαρίες, αλλά με τη μαρτυρία ενός γεγονότος που το είδαν με τα μάτια τους και
το ψηλάφησαν με τα χέρια τους, ότι δηλαδή ο Χριστός Ανέστη!
Ας ευχαριστήσουμε, τον μεγάλο Απόστολο Θωμά, που για χάρη μας διώχνει σήμερα απ’ όλους μας, κάθε αμφιβολία ότι, ο Χριστός Ανέστη!
Ευχαριστώ κι εγώ τον πάτερ Ιωήλ που τόσο ξεκάθαρα και πειστικά, τακτοποίησε και έβαλε και τα πράγματα οριστικά στη θέση τους και που μάς κατευθύνει στη σωστή πορεία μας, προς τον Αναστάντα Χριστό.
Ετυμολογία: απιστία < αρχαία ελλην. λέξη, απιστία - με πνεύμα ψιλή -
απιστία <
ουσιαστ. Θηλυκό, που σημαίνει: 1. έλλειψη πίστης
α) θρησκευτικής β) συζυγικής
συγγενικές λέξεις: άπιστος, πίστη
Λεωνίδας Κακιούζης - Συν/χος Δάσκαλος
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου