Τη δεύτερη Κυριακή, μετά το Πάσχα - 8 Μαΐου - τιμώνται οι Μυροφόρες ευσεβείς γυναίκες και μνημονεύεται ο Ιωσήφ, από την Αριμαθαία και ο Νικόδημος, οι οποίοι ήταν κρυφοί μαθητές του Χριστού…
Για τα γνωστά
γεγονότα των ευαγγελίων και τον Άγιο Ιωσήφ, θα ακούσετε, κατά τον εσπερινό του
Σαββάτου, και την πανηγυρική Κυριακή, από τον Σεβασμιώτατο κ. Χρυσόστομο…
Εγώ να
προσθέσω, την παρακάτω λεπτομέρεια, που ίσως πολλοί δεν την έχετε ακούσει…
Ο Ιωσήφ, όταν ενταφίασε το σώμα του Κυρίου,
οι Ιουδαίοι τον συνέλαβαν και τον έριξαν μέσα σε ένα βαθύ λάκκο, απ’ όπου αρπάχθηκε
με θεία δύναμη έφυγε και διασώθηκε, στην πατρίδα του την Αριμαθαία…
Ο Χριστός αφού αναστήθηκε, του εμφανίστηκε,
ενώ αυτός έφερε ακόμη τα δεσμά, πιστοποιώντας την Ανάστασή του. Και ενώ απειλούνταν
και πάθαινε πολλά από τους Ιουδαίους, δεν δεχόταν να αποσιωπήσει το γεγονός και
το μυστήριο της Ανάστασης, αλλά με θάρρος έλεγε σε όλους, αυτά που είχαν γίνει…
Γνωρίζουμε, λίγα επίσημα στοιχεία, για την
ανέγερση της παλιάς εκκλησίας του Αγίου Ιωσήφ, στον Ωρωπό. Τα περισσότερα προέρχονται
από παλιές προφορικές αναφορές και από την παράδοση…Οι πολλές πηγές που θα
μπορούσαμε να πάρουμε τότε ασφαλή στοιχεία, σήμερα δεν υπάρχουν, γι’ αυτό θα
περιορισθούμε σε ελάχιστα. Σύμφωνα με την επιτοίχια πλάκα, ο ναός κτίστηκε το
έτος 1875, με κτήτορα τον Γεώργιο Πέτρη από τον παλαιορόφορο, που είχε τα
κτήματά του εκεί κοντά….Κατά την παράδοση και αναφορές από γενιά σε γενιά, που φτάνουν
μέχρι τις μέρες μας, συνέβη το παρακάτω περιστατικό…
Επί πολλές
βραδιές, ο Γιώργο- Πέτρης, είχε ανήσυχο ύπνο, με παράξενα ασαφή στην αρχή όνειρα…που
δεν τον άφηναν να κοιμηθεί και να ησυχάσει…Αυτό συνεχιζόταν επί πολλά βράδια…Και
μάλιστα λένε, ότι αυτή η ανησυχία του, ήταν φανερή στους συγγενείς και
συγχωριανούς του. Είχε αλλάξει και η φυσιογνωμία - παρουσιαστικό του, αλλά και
η συμπεριφορά του…Είχε γίνει απόμακρος, σκεπτικός, προβληματισμένος από κάτι
και ντρεπόταν να φανερώσει τι του συνέβαινε…Μετά από μερικές βραδιές ανήσυχου
ύπνου, άρχισαν κάπως να ξεκαθαρίζουν τα πράγματα στο μυαλό του…Τα όνειρα
άρχισαν να γίνονται, κάτι σαν οράματα…Άγγελος παρουσιαζόταν και τον παρότρυνε…παρακινούσε,
του έλεγε επιτακτικά…να αναλάβει να κτίσει εκκλησάκι, στη μνήμη του Ιωσήφ, από
την Αριμαθαίας, εκεί πάνω στο λόφο με τις βελανιδιές…Του Άγιου Ιωσήφ… Παράξενο, άγνωστος στο Γιώργο, ο Άγιος αυτός….
Μετά από τα
συνεχή οράματα και αθώος και θεοσεβούμενος ειλικρινής, όπως ήταν τότε οι
άνθρωποι των χωριών, του απάντησε: - Με τι χρήματα θα χτίσω την εκκλησία, δεν έχω
λεφτά…
Περνούσαν έτσι οι μέρες και δεν τα πολυέβαλε
ο Γιώργος, στο ταραγμένο μυαλό του, όλα αυτά… Επαναλάμβανε όμως στον άγγελο,
όταν παρουσιαζόταν και του έλεγε, να πάει και να χτίσει εκκλησία, εκεί επάνω
στο λόφο…
- Δεν έχω τα λεφτά που χρειάζομαι, για το χτίσιμο, τι να
κάνω, του απαντούσε, ο Γιώργος…
- Θα βρεις λεφτά τού έλεγε, η φωνή στο όραμα, μόλις θα
σκάψεις για το ναό…
Γεννηθεί τω
το θέλημά Σου… Με φόβο θεού και ταραγμένος, πήρε μερικούς μαστόρους και πήγαν το πρωί και άρχισαν το σκάψιμο, για
τα θέμελα του ναού, εκεί ακριβώς που τού είχε υποδειχτεί στο όραμα…
Στην πρώτη πλευρά που σκάψανε, δεν βρήκαν
τίποτε…Πάει τρελάθηκα, τόχασα, σκέφτηκε ο Γιώργο - Πέτρης. Άρχισαν και από την
άλλη πλευρά…Και δεν θάχαν σκάψει, ούτε μισό μέτρο και ως εκ θαύματος, τυλιγμένα
μέσα, σε ένα πανί βρήκαν τα χρήματα, για τον ναό…
Άνοιξε,
έκανε λειτουργία, το Σάββατο ο Γιώργος την εκκλησία στο χωριό και καθώς το θείο
αυτό γεγονός μαθεύτηκε, μαζεύτηκαν, όλοι οι συγχωριανοί του, άντρες και
γυναίκες, μικροί και μεγάλοι εκεί, στη Λειτουργία, σεμνοί και ευλαβικοί…
Συνέχισαν
τις εργασίες και με τη χάρη του Κυρίου, χτίστηκε ο Άγιος Ιωσήφ, στον τόπο μας…Και από τότε
μέχρι και σήμερα, γιορτάζεται με μεγάλη ευλάβεια και κατάνυξη…Και σπάνια, θα
γίνει Μεγάλος εσπερινός το Σάββατο, ή την Κυριακή ο όρθρος και η πανηγυρική
Θεία Λειτουργία και να μην χοροστατεί ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας…
Λέγεται, πάλι πως η εκκλησία κτίστηκε, επάνω
σε αρχαίο ναό, του θεού Απόλλωνα και κατά άλλους της θεάς Δήμητρας της
αγροτέρας… - Δεν
ήταν ασυνήθιστη, ούτε γινόταν για πρώτη φορά αυτή η ανέγερση επάνω σε ερείπια αρχαίου ναού -...
Το μικρό εξωκλήσι, του Αγίου Ιωσήφ, ο οποίος είναι φωλιασμένος, μέσα σε
ένα αλσύλλιο βελανιδιών, είχε πάντα το σεβασμό των χωριών και των προσκυνητών
και εξέπεμπε και ακόμη παράξενο εκπέμπει
μια ελκτική θεία δύναμη, μια εξαγνιστική κατάσταση, μια αισιόδοξη ελπίδα!
Αρκεί λίγα λεπτά παραμονής στο χώρο, αρκεί
ένα κεράκι να ανάψεις και μια θεία γαλήνη, μια πνευματική ηρεμία και μια γόνιμη
δύναμη, που έρχεται από το αγιασμένο περιβάλλον του χώρου, φωλιάζει μέσα σου…Ο προσκυνητής,
την νιώθει και την αισθάνεται, έντονα φεύγοντας.
Μέσα στην λαμπριάτικη χαρά θα λατρευτεί και
φέτος η μνήμη του. Αυτή η γιορτή αυτό το πανηγύρι γιορτάζεται εδώ και πολλά
χρόνια…Την παραμονή του Σαββάτου στον εσπερινό πλήθος προσκυνητών κατέφθαναν με
ευλάβεια, να προσκυνήσουν την εικόνα και να ανάψουν ένα κερί στη μνήμη του, απ’
όλη τη γύρω περιοχή και όχι μόνο…
Από πολύ παλιότερα ο Άγιος Ιωσήφ ήταν λαοφιλής άγιος και
θαυματουργός…Κρατούσε στη ζεστή του αγκαλιά, όσους κατέφευγαν σ αυτόν είτε σαν
προσκυνητές είτε σαν κυνηγημένοι ή σαν κρυωμένοι και πεινασμένοι.
Από κτήσεώς
του το εκκλησάκι, ήταν πάντα άρρηκτα συνδεδεμένο με την ιστορία των κατοίκων της
περιοχής. Ο παπάς του χωριού, πάντα θα άφηνε ένα κομμάτι λειτουργιάς για τον
πεινασμένο και τον περαστικό…Καταφύγιο, για όλες, τις ταλαιπωρημένες και
πονεμένες καρδιές, ντόπιων και περαστικών…
Μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του 70, οικογένειες
πιστών με κάποιο πρόβλημα υγείας ή αναπηρίας, ερχόταν προσκυνητές και ικέτες με
μεγάλη ευλάβεια στο εκκλησάκι και παρέμειναν εκεί όλο το βράδυ, κοιμόταν όλοι,
μέσα στην εκκλησία, κάτω από τη σκεπή του, μέσα στην αγκαλιά του. Έφευγαν μετά
την πανηγυρική θεία Λειτουργία, στην οποία συλλειτουργούσαν όλοι ιερείς της
περιοχής, και σχεδόν πάντα χοροστατούσε
ο Σεβασμιότατος Μητροπολίτης. Και όπως λένε με τις εικασίες του Αγίου, λάμβαναν
τη Χάρη του Κυρίου και θεραπεύονταν…
Το βράδυ της παραμονής, συνεχίζονταν με μεγάλο
πανηγύρι και διασκέδαση, των κατοίκων και των επισκεπτών, στο κέντρο του χωριού.
Ήταν πολύ φημισμένο το πανηγύρι αυτό
σε όλη την περιοχή, για την επιτυχία του…Ήταν βέβαια, το πρώτο ανοιξιάτικο
πανηγύρι και οι μπακάληδες και οι οργανωτές, φρόντιζαν να φέρνουν τα πρώτα
ονόματα της δημοτικής μουσικής και γινόταν…ξακουστά πανηγύρια με πληρωμή και
ατομικές παραγγελίες, ο χορός... Άλλωστε είχε μεγάλο όνομα στα πανηγύρια ο
Ωρωπός και ακόμη έχει... Τώρα βέβαια, οι χοροί, η παραδοσιακή δημοτική μουσική,
αλλά και ο τρόπος, που γιορτάζουν τα πανηγύρια, έχει κάπως διαφοροποιηθεί και
στα μαγαζιά και στους πανηγυριώτες…
Φέτος γιορτάζεται, η Χάρη του, σε καλή ανοιξιάτικη
περίοδο και τόσο η ωραία και ειδυλλιακή τοποθεσία του ναού, όσο και η
θρησκευτική και κατανυκτική διάθεση των κατοίκων, των προσκυνητών και των
επισήμων προσώπων, η προσκυνηματική προσέλευση
θα είναι αθρόα και παλλαϊκή, κατανυκτική. Και ο σεβαστός παπά Γιώργης ο
εφημέριος, που ακούραστα και ευλαβικά διακονεί το ναό, πρόσχαρα και εγκάρδια θα
δώσει τις ευχές και τις ευλογίες του…
Οι μεγαλύτεροι σε ηλικία προσκυνητές
δακρύζουν κάθε χρόνο από συγκίνηση, όταν ανάβουν το κερί τους, γιατί πρόλαβαν
το εκκλησάκι αυτό ως τόπο λατρείας και σημείο συγκέντρωσης και θρησκευτικής
αναφοράς. Ακόμη παραμένει στις μνήμες των κατοίκων, με νοσταλγία και κατάνυξη,
άνθρωποι και γεγονότα…
Εδώ πρέπει να αναφέρουμε ότι, για αρκετά
χρόνια, ο ναός του Αγίου Ιωσήφ ήταν η κύρια εκκλησία του χωριού… Γιατί κατά τη
μεταφορά των χωριών, στο νέο χώρο-χωριό, δεν υπήρχε κεντρική εκκλησία…
Και όσοι έχετε προγραμματίσει ή σκέπτεστε
να επισκεφτείτε το μικρό θαυματουργό εκκλησάκι, για προσκύνημα και ευλογία, μην
έχετε άγχος, για το παρκάρισμα του αυτοκινήτου σας…Απέξω, από τον αυλόγυρο, υπάρχει
πολύς χώρος για παρκάρισμα και όλοι οι δρόμοι που οδηγούν σε αυτό είναι
ασφάλτινοι και σε άριστη κατάσταση…
Και σαν τελειώσει ο πανηγυρικός εσπερινός,
με την καρδιά ανάλαφρη και με την ευλογία και τον αγιασμό του Σεβασμιωτάτου κ. Χρυσόστομου
και τις ευχές των σεβαστών και ευλαβεστάτων ιερέων επισκεφτείτε το χωριό και στα
μαγαζιά του, πιέστε κάνα τσίπουρο γνήσιο, λαμπίκο ή εύγεστο ωρωπιώτικο κρασί,
λίρα… Γιατί αυτά τα τοπικά προϊόντα, στον Ωρωπό έχουν την τιμητική τους… Με καθαρό,
περιποιημένο και καλοψημένο ντόπιο ψητό μεζέ…
Εκεί θα σας φροντίσουν και θα σας
περιποιηθούν οι μαγαζάτορες ευγενικοί, πρόσχαροι και καλοσυνάτοι…Παράλληλα θα απολαύσετε
την ανοιξιάτικη ομορφιά του νοικοκυρεμένου και καταπράσινου χωριού…Και από τους
νοικοκυρεμένους κήπους και τις ολάνθιστες αυλές, θα δέχεστε κύματα , κύματα τις
ευωδιές των τριαντάφυλλων και των πολύχρωμων λουλουδιών, που οι γυναίκες με τα
ωραία γούστα και το μεράκι τους, φροντίζουν να υπάρχουν και να τους στολίζουν όλες
τις εποχές…
Θα θαυμάσετε και θα καμαρώσετε ένα από τα
καλύτερα χωριά της πατρίδας μας, με άριστη ρυμοτομία, πολλούς ελευθέρους χώρους
και μεγάλες πλατείες, με ωραία κεντρική αγορά, που η ομοιομορφία των περισσότερων
σπιτιών και δρόμων δεν κουράζουν τον επισκέπτη, αλλά τού προκαλούν μια ψυχική
ισορροπία… Γιατί οι μεγάλοι ομορφοστολισμένοι κήποι σπάνε και ξεκουράζουν, από
αυτή την ευθεία μονοτονία…Μπροστά σας, θα αγναντεύετε τις πλαγιές του βουνού,
καταπράσινες, που τώρα το Μάη, αρχίζουν και ροδίζουν…και δίπλα του, αρχίζει ο απλωτός
κάμπος της Λάμαρης, που τελειώνει πέρα στις παραλίες…
Το χωριό, είναι κτισμένο επάνω σε λόφους και
μέρα νύχτα δέχεται το δροσερό αεράκι που κατεβάζουν οι πλαγιές και οι λαγκαδιές
του βουνού και φέρνουν τα ακρογιάλια, σβήνει την πύρα του καλοκαιριού…Και τώρα
το μήνα Μάη είναι το κάτι άλλο!
Είμαι σίγουρος, ότι τόσο ο αντιδήμαρχος, ο
Νίκος ο Παγγές, όσο και ο Ηρακλής ο Σίσκας με το συμβούλιό του, θα έχουν κάνει
το χωριό για το πανηγύρι…γαρύφαλλο!
Και
ολόγυρα, λίγο παρακάτω, έχει όμορφες κωμοπόλεις και παραπέρα, τις μεγάλες
πολιτείες της Ηπείρου…Όλα δίπλα τους τα έχουν οι Ωρωπιώτες, γι’ αυτό είναι
πάντα γελαστοί και ορεξάτοι…
Και
όσο, για παρκάρισμα, μην το σκέφτεστε, κανένα πρόβλημα… Στους πολλούς ευρύχωρους
και φαρδιούς δρόμους, μπορούν ταυτόχρονα, να παρκάρουν χιλιάδες αυτοκίνητα…
Και
αν σας καλοαρέσει, σε λίγο θα αρχίσουν τα βιολιά και τα κλαρίνα, και θα
ξεκινήσει το μεγάλο πανηγύρι και οι χοροί…Οι Ωρωπιώτες, δεν κάνουν χωρίς
πανηγύρια και χορούς…Ζουν γι’ αυτά ! Από παλιά, γλεντζέδες και καλοχορευτές,
που δεν κάνουν χωρίς τον ήχο του κλαρίνου! Αυτοί συντηρούσαν και συντηρούν όλα
τα πανηγύρια της περιοχής…
Πρόσχαροι, γελαστοί με εναλλαγή των συναισθημάτων…φουριόζοι
και καλαμπουρτζήδες, αλλά και σοβαροί και τραγικοί…Άνθρωποι, που μέσα βαθιά,
έχουν κάτι το καλλιτεχνικό στη φλέβα τους, αλλά δυσκολεύονται να το βγάλουν στην
επιφάνεια και να το οργανώσουν… Άνθρωποι καθαροί και σεμνοί, εργατικοί και
απαιτητικοί, αλλά και καλοπερασάκηδες…Αγωνιστές της ζωής, αλλά εφησυχασμένοι
και ευκολόπιστοι στην καθημερινή ρουτίνα, υπερήφανοι τοπικιστές…
Και όταν ξεφεύγουν και παραφέρονται λίγο, ο Πατροκοσμάς
που στέκεται στη μέση του χωριού, με τη γλυκόλαλη καμπάνα Του, τους επαναφέρει
στα ίσια… Υπάκουοι και θεοσεβείς και έχουν φόβο στο Θεό, αλλά γκρινιάζουν
πολλές φορές με τους αγίους Του...
Άνθρωποι, σαν όλους τους ειλικρινείς και
προκομένους κατοίκους των χωριών…άνθρωποι Ηπειρώτες…
Και το πρωί της Κυριακής, της γιορτής του
Αγίου, ξυπνάτε το νωρίς, ξαναπάτε στον Άγιο Σήφη, ανάψτε κερί στη μνήμη του,
καθήστε έξω στο πεζούλι…Και ακούστε τα τροπάρια του όρθρου και τα γλυκολαλήματα
των κοτσυφιών, που θα μαζευτούν ολόγυρα, για να συναγωνιστούν τα μελωδικά
ψαλσίματα των ιερέων και των ψαλτών…
Και να είστε σίγουροι, ότι θα φύγετε με
εσωτερική θρησκευτική ενδυνάμωση και εσωτερική ανάταση. Κάνετε τάμα στον Άγιο και
εκείνος θα μεσολαβήσει και θα ενώσει τις πρεσβείες του, μαζί με τις παρακλήσεις
και δεήσεις των ιερέων, για να λάβετε τη Χάρη του Κυρίου…
Χρόνια
Πολλά
Λεωνίδας Κακιούζης - Συν/χος Δάσκαλος
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου