Χελώνα επιβιώνει χωρίς κάτω γνάθο εδώ και 6 χρόνια στον Αμβρακικό

Ο Σύλλογος για την προστασία της Θαλάσσιας Χελώνας «ΑΡΧΕΛΩΝ» δημοσίευσε το παρακάτω δελτίο:

Στα ρηχά παράκτια νερά του Αμβρακικού Κόλπου στη βορειοδυτική Ελλάδα, που είναι ένας σημαντικός βιότοπος διατροφής για νεαρές και ενήλικες θαλάσσιες χελώνες Καρέττα, μια χελώνα επιβιώνει εδώ και τουλάχιστον έξι χρόνια χωρίς κάτω γνάθο!

Το ζώο της ιστορίας αυτής καταγράφηκε για πρώτη φορά το 2019 στο πλαίσιο του προγράμματος σύλληψης-σήμανσης-επανασύλληψης του ΑΡΧΕΛΩΝ, που διεξάγεται στον Αμβρακικό Κόλπο από το 2002. Παρά τον σοκαριστικό τραυματισμό της, η χελώνα δεν ήταν αδύναμη. Αντίθετα, οι πληγές της είχαν επουλωθεί φυσικά και η σωματική της κατάσταση ήταν εξαιρετική. Επίσης, η χελώνα έφερε ένα σημαντικό φορτίο βαλάνων (αρθρόποδα που μοιάζουν με πεταλίδες και προσκολλώνται στο καβούκι της χελώνας).

Από τότε, η χελώνα εντοπίστηκε τέσσερις ακόμα φορές στην ίδια περιοχή μελέτης, με πιο πρόσφατη το καλοκαίρι του 2025. Κατά τη διάρκεια αυτής της εξαετούς περιόδου, συνέχισε να δείχνει καλή σωματική κατάσταση και μάλιστα καταγράφεται να μεγαλώνει με μέσο ρυθμό περίπου 0,2 εκατοστών ετησίως! Αξίζει να σημειωθεί ότι το βαρύ φορτίο βαλάνων που παρατηρήθηκε κατά την πρώτη σύλληψη έχει πλέον εξαφανιστεί.

Ο Σύλλογος για την προστασία της Θαλάσσιας Χελώνας «ΑΡΧΕΛΩΝ» δημοσίευσε το παρακάτω δελτίο:

Στα ρηχά παράκτια νερά του Αμβρακικού Κόλπου στη βορειοδυτική Ελλάδα, που είναι ένας σημαντικός βιότοπος διατροφής για νεαρές και ενήλικες θαλάσσιες χελώνες Καρέττα, μια χελώνα επιβιώνει εδώ και τουλάχιστον έξι χρόνια χωρίς κάτω γνάθο!

Το ζώο της ιστορίας αυτής καταγράφηκε για πρώτη φορά το 2019 στο πλαίσιο του προγράμματος σύλληψης-σήμανσης-επανασύλληψης του ΑΡΧΕΛΩΝ, που διεξάγεται στον Αμβρακικό Κόλπο από το 2002. Παρά τον σοκαριστικό τραυματισμό της, η χελώνα δεν ήταν αδύναμη. Αντίθετα, οι πληγές της είχαν επουλωθεί φυσικά και η σωματική της κατάσταση ήταν εξαιρετική. Επίσης, η χελώνα έφερε ένα σημαντικό φορτίο βαλάνων (αρθρόποδα που μοιάζουν με πεταλίδες και προσκολλώνται στο καβούκι της χελώνας).

Από τότε, η χελώνα εντοπίστηκε τέσσερις ακόμα φορές στην ίδια περιοχή μελέτης, με πιο πρόσφατη το καλοκαίρι του 2025. Κατά τη διάρκεια αυτής της εξαετούς περιόδου, συνέχισε να δείχνει καλή σωματική κατάσταση και μάλιστα καταγράφεται να μεγαλώνει με μέσο ρυθμό περίπου 0,2 εκατοστών ετησίως! Αξίζει να σημειωθεί ότι το βαρύ φορτίο βαλάνων που παρατηρήθηκε κατά την πρώτη σύλληψη έχει πλέον εξαφανιστεί.

Το ερώτημα που προκάλεσε την έκπληξη των ερευνητών ήταν το πώς ένα ζώο που κανονικά χρειάζεται πανίσχυρα σαγόνια για να σπάει καβούρια και οστρακόδερμα, κατάφερε να μη λιμοκτονήσει. Η μακροπρόθεσμη επιβίωση αυτής της χελώνας υποδηλώνει έντονα ότι έχει προσαρμόσει τη διατροφική της συμπεριφορά, πιθανώς διαλέγοντας πιο μαλακή τροφή, όπως τα ολοθούρια (αγγούρια της θάλασσας), μια ασυνήθιστη αλλά τεκμηριωμένη τροφή των χελωνών στα ελληνικά νερά.

Η επιτυχής επούλωση ενός τόσο σοβαρού τραυματισμού χωρίς ανθρώπινη παρέμβαση υπογραμμίζει την εξαιρετική ανθεκτικότητα των θαλάσσιων χελωνών. Ενώ τραυματισμοί όπως η απώλεια πτερυγίων παρατηρούνται επίσης στον Αμβρακικό Κόλπο, η απώλεια μιας κάτω γνάθου θα θεωρούνταν κανονικά απειλητική για τη ζωή. Ενάντια σε όλες τις πιθανότητες, αυτή η χελώνα χωρίς σαγόνια συνεχίζει να εκπληρώνει τον οικολογικό της ρόλο, ένα διαχρονικό σύμβολο ανθεκτικότητας και ελπίδας.

Αυτή η εξαιρετική περίπτωση παρουσιάζεται στην πρόσφατη επιστημονική δημοσίευση των ALan F. Rees και Δημήτρη Μαργαριτούλη, μελών της Επιστημονικής Επιτροπής του ΑΡΧΕΛΩΝ.

Λάβε μέρος στην επιστημονική προσπάθεια – Γίνε εθελοντής!

Η μοναδική αυτή ανακάλυψη δεν θα ήταν δυνατή χωρίς τη συστηματική παρακολούθηση που διεξάγει ο ΑΡΧΕΛΩΝ στον Αμβρακικό Κόλπο. Μία μικρή ομάδα εθελοντών με έναν υπεύθυνο πεδίου και μια βάρκα βρίσκεται στο βιότοπο κάθε καλοκαίρι, σε ένα «ζωντανό εργαστήριο» όπου η καταγραφή και η μελέτη των χελωνών μάς διδάσκουν πώς να προστατεύουμε καλύτερα το θαλάσσιο περιβάλλον.