ΠΡΕΒΕΖΑ: Το ΚΚΕ για τις ζημιές από τις έντονες βροχοπτώσεις

Οι ζημιές στην Ήπειρο από τις έντονες βροχοπτώσεις, με κατολισθήσεις, πλημμυρισμένους δρόμους, αποκλεισμούς χωριών και καταστροφές σε καλλιέργειες και υποδομές, δεν είναι «απρόβλεπτο φαινόμενο». 

Είναι το επαναλαμβανόμενο αποτέλεσμα μιας πολιτικής που θεωρεί την προστασία του λαού “κόστος”.

Η κατάσταση είναι εξαιρετικά σοβαρή. Από τύχη δεν έχουμε θρηνήσει ανθρώπινα θύματα. Οι κρατικές αρχές οφείλουν να αναλάβουν τις ευθύνες τους πριν οι προειδοποιήσεις μετατραπούν σε τραγωδία.

Το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η κατολίσθηση στην Ιόνια Οδό, στο ύψος της Συκούλας στην Άρτα, που έκοψε την κυκλοφορία και έστειλε τον κόσμο σε εκτροπές και ταλαιπωρία. Ακόμη και ένας σύγχρονος, πανάκριβος δρόμος – με διόδια που συνεχίζουν να πληρώνονται – αποδείχθηκε απροστάτευτος. Αυτό δείχνει καθαρά τι σημαίνει «ανάπτυξη» όταν κριτήριο είναι η κερδοφορία των ομίλων και όχι η ολοκληρωμένη θωράκιση από πλημμύρες και κατολισθήσεις.

Την ίδια ώρα, από τον Καλαμά στη Θεσπρωτία μέχρι τα ορεινά χωριά στα Τζουμέρκα, από το λεκανοπέδιο Ιωαννίνων μέχρι περιοχές της Πρέβεζας και της Άρτας, ο λαός βιώνει κάθε χειμώνα την ίδια ανασφάλεια. Κι όμως: υπάρχουν καταγραφές κινδύνου και μελέτες για αντιπλημμυρικά έργα, αλλά δεν μετατρέπονται σε ολοκληρωμένο σχέδιο με εξασφαλισμένη χρηματοδότηση. Οι τεχνικές υπηρεσίες και η Πολιτική Προστασία παραμένουν με ελλείψεις σε προσωπικό και μέσα, ενώ η πρόληψη γίνεται “δελτίο καιρού” και όχι έργο στο πεδίο.

Η Περιφέρεια και οι δήμαρχοι λένε ότι «κάνουν ό,τι μπορούν» και ότι έχουν «δεμένα τα χέρια» από την υποχρηματοδότηση. Όμως οι μπουλντόζες μετά την καταστροφή δεν είναι πρόληψη — είναι διαχείριση ζημιάς. Και κυρίως: αν πράγματι αναγνωρίζουν την υποχρηματοδότηση, γιατί δεν συγκρούονται με την πολιτική που την επιβάλλει; Γιατί αποδέχονται τις ιεραρχήσεις που κατευθύνουν χρήμα σε έργα βιτρίνας, τουριστικές υποδομές και εργολαβίες, ενώ τα έργα προστασίας μένουν πίσω ή σπάνε σε αποσπασματικές παρεμβάσεις;

Εδώ είναι η ουσία: στο πλαίσιο των κατευθύνσεων της ΕΕ και της «επιλεξιμότητας», τα αντιπλημμυρικά, αντισεισμικά και αντιπυρικά έργα που χρειάζεται ο λαός μπαίνουν σε δεύτερη μοίρα, γιατί δεν “αποδίδουν”. Αντίθετα, η κυβέρνηση βρίσκει δισεκατομμύρια για πολεμικούς εξοπλισμούς και ΝΑΤΟικές δαπάνες, ενώ για την προστασία της ζωής “δεν υπάρχουν”. Αυτή είναι η πραγματική ιεράρχηση — και σε αυτήν κυβέρνηση, Περιφέρεια και δήμοι δεν είναι θεατές: την εφαρμόζουν και τη στηρίζουν.

Απαιτούμε τώρα:

• Άμεση αποκατάσταση ζημιών στο οδικό δίκτυο και στις υποδομές, ώστε κανένα χωριό να μη μείνει αποκλεισμένο.

• Πλήρη (100%) αποζημίωση όλων των πληγέντων, χωρίς όρους, αποκλεισμούς και καθυστερήσεις.

• Χρηματοδότηση και υλοποίηση ολοκληρωμένων έργων αντιπλημμυρικής, αντισεισμικής και αντιπυρικής θωράκισης με κρατική ευθύνη, με κριτήριο τις λαϊκές ανάγκες — όχι την «επιλεξιμότητα» της ΕΕ.

• Μόνιμη στελέχωση και ενίσχυση της Πολιτικής Προστασίας και των τεχνικών υπηρεσιών με προσωπικό και μέσα.

• Ο λαός της Ηπείρου δεν έχει λόγο να συνηθίσει να ζει με τον φόβο και την ανασφάλεια. Με οργάνωση και συλλογική διεκδίκηση, μέσα από τα σωματεία και τους φορείς του, μπορεί να επιβάλει μέτρα ουσιαστικής προστασίας και θωράκισης της περιοχής.