ΠΡΕΒΕΖΑ: Οδύσσεια πολιτών με το Κτηματολόγιο

Το παρακάτω κείμενο απέστειλε αναγνώστης στο PrevezaBest

Υπάρχουν περιπτώσεις πολιτών που δίνουν έναν πολυετή αγώνα για να αποδείξουν το αυτονόητο για την περιουσία τους.

Για χρόνια ακίνητα εμφανίζονται ως δασικά. Οι πολίτες ακολουθούν τη νόμιμη διαδικασία, καταθέτουν αντιρρήσεις, περιμένουν υπομονετικά και τελικά δικαιώνονται από τις αρμόδιες επιτροπές. Έρχεται η απόφαση: το ακίνητο δεν είναι δασικό.

Και όμως, εκεί που κάποιος θα περίμενε ότι η ταλαιπωρία τελειώνει, ξεκινά ένας νέος κύκλος.

Η εφαρμογή της απόφασης καθυστερεί. Οι διαδικασίες “κολλάνε”. Οι πολίτες υποβάλλουν αιτήσεις, περιμένουν απαντήσεις, ξαναπεριμένουν. Και έτσι, από τη δικαίωση, οδηγούνται σε έναν νέο διοικητικό Γολγοθά.

Το πρόβλημα δεν είναι αν υπάρχει νόμιμη διαδικασία — αυτή υπάρχει και λειτουργεί. Το πρόβλημα είναι τι γίνεται μετά τη δικαίωση.

Πόσος χρόνος χρειάζεται για να εφαρμοστεί μια απόφαση;

Γιατί η δικαίωση δεν σημαίνει και άμεση λύση;

Γιατί ένας πολίτης πρέπει να περάσει δύο φορές την ίδια ταλαιπωρία;

Η πραγματικότητα είναι ότι πολλοί, ενώ δικαιώνονται από τις Επιτροπές Αντιρρήσεων, βρίσκονται αντιμέτωποι με μια δεύτερη, εξίσου δύσκολη φάση: την εφαρμογή της απόφασης.

Και εκεί είναι που η υπομονή εξαντλείται.

Δεν ζητείται κάτι παράλογο. Ζητείται το αυτονόητο: όταν μια υπόθεση κρίνεται, να ολοκληρώνεται.

Γιατί διαφορετικά, η δικαίωση μένει στα χαρτιά — και ο πολίτης συνεχίζει την οδύσσειά του.

Ένας πολίτης