ΠΡΕΒΕΖΑ: Κείμενο του Σπύρου Μπρίκου για τον Θρασύβουλο Τσακαλώτο

Ο Θ. Τσακαλώτος, ο Βαν Φλιτ και τα φαντάσματα της Ιστορίας 

Γράφει ο Σπύρος Γ. Μπρίκος 

Ιατρός, συγγραφέας

Ο εκ Πρεβέζης ορμώμενος στρατηγός Θρασύβουλος Τσακαλώτος, μαζί με τον στρατάρχη των ΗΠΑ Τζέιμς Βαν Φλιτ, και άλλους αξιωματικούς, φωτογραφίζονται πάνω από τα πτώματα των Ελλήνων μαχητών του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδος (ΔΣΕ) στον Γράμμο, τον  Αύγουστο του 1949. Ο Θ. Τσακαλώτος εικονίζεται στο κέντρο και ο Βαν Φλιτ στα δεξιά, ακριβώς στο πλάι του. Και οι δυο τους “πειραματίστηκαν” ως προς τον πιο αποτελεσματικό  τρόπο εξουδετέρωσης-εξόντωσης των  Ελλήνων μαχητών του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας. Για πρώτη φορά στην ιστορία του πολέμου έγινε εκτεταμένη χρήση των βομβών ναπάλμ, εγκληματικών  εμπρηστικών όπλων όπου το εύφλεκτο υλικό που περιείχαν κολλούσε πάνω στο δέρμα προκαλώντας με την καύση του σοβαρά και εκτεταμένα εγκαύματα. Κατά την ανάφλεξη του υλικού, και με την κατανάλωση του οξυγόνου του γύρω αέρα, επέρχονταν θάνατος από ασφυξία. Οι ναπάλμ προκάλεσαν τον θάνατο χιλιάδων ανθρώπων. Υπολογίζεται ότι ρίχθηκαν συνολικά 400 βόμβες ναπάλμ στους μαχητές του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας τον Αύγουστο του 1949 στον Γράμμο, με εγκληματικό στόχο να τούς εξοντώσουν, κατά το τελικό επιχειρησιακό σχέδιο  των  Βαν Φλιτ και Θρασύβουλου Τσακαλώτου [με λίγα λόγια Αμερικανοί και αμερικανόδουλοι Έλληνες αξιωματικοί στράφηκαν με εγκληματικό τρόπο εναντίον των Ελλήνων μαχητών της ελευθερίας, της δημοκρατίας και της λαϊκής κυριαρχίας, δηλαδή ενάντια στον ίδιο  τον λαό].  

Με μεγάλο ενθουσιασμό και καμάρι περιέγραψαν με λεπτομέρειες στις δικές τους εκθέσεις τα αποτελέσματα των νέων αμερικανικών βομβών ναπάλμ οι στρατηγοί Θρασύβουλος Τσακαλώτος (στις 4-8-49) και Θεμιστοκλής Κετσέας (στις 2-9-49): «Αι εµπρηστικαί βόµβαι εξουδετέρωναν εις ακτίνα αρκετών µέτρων τους συµµορίτας λόγω υψηλής θερµότητος και τρία πολυβολεία επί 25 εν όλω εκάησαν. Επίσης αι βόµβαι αύται επέφερον σχετικήν ασφυξίαν, αναγκάζουσαι τον προσβαλλόµενον να φεύγη εκ της θέσεώς του». 

Σε τέτοιους στρατηγούς που ενεπλάκησαν σε εγκλήματα πολέμου δεν τούς αξίζει  ούτε η προτομή, ούτε ο ανδριάντας. Στον δημόσιο χώρο αγάλματα τέτοιας κοπής θα μπορούσαν να είναι σαν τα  καλλωπιστικά  φυτά. Μόνο που οι ανεξίτηλες οσμές από τα βαθύτερα στρώματα, τα σπλάχνα και το δέρμα της ελληνικής ιστορίας, δεν εξουδετερώνονται από  τα  κατασκευασμένα  αρώματα και τα αποσμητικά εξωτερικού χώρου των «πολιτισμένων» εξουσιαστών.