Μια δημόσια
πρωτοβουλία για το μέλλον του σημαντικότερου δημόσιου παραλιακού μετώπου της
Πρέβεζας.
Πόσοι από εμάς δεν μεγαλώσαμε στην Κυανή Ακτή;
Πόσοι δεν κάναμε εκεί τον πρώτο μας περίπατο, το πρώτο μας μπάνιο, δεν απολαύσαμε ένα καλοκαιρινό ηλιοβασίλεμα ή μια απλή βόλτα δίπλα στη θάλασσα;
Η Κυανή Ακτή δεν είναι απλώς μια περιοχή της Πρέβεζας.
Είναι κομμάτι της προσωπικής ιστορίας χιλιάδων ανθρώπων.
Είναι η μνήμη, η ταυτότητα και η ψυχή της πόλης μας.
Κι όμως...
Είναι ίσως και το έργο που δίχασε περισσότερο την Πρέβεζα τα τελευταία είκοσι χρόνια.
Η συζήτηση για την αξιοποίηση της Κυανής Ακτής, όμως, δεν ξεκίνησε τότε. Είχαν προηγηθεί οι πρώτες σημαντικές παρεμβάσεις με την κατασκευή των προβόλων, γνωστών στους περισσότερους Πρεβεζάνους ως «μπαστούνια», που υλοποιήθηκαν με βάση τη μελέτη του καθηγητή Μουτζούρη και αποτέλεσαν την πρώτη οργανωμένη προσπάθεια ανάδειξης και προστασίας του παραλιακού μετώπου.
Η ιστορία της σύγχρονης παρέμβασης στην Κυανή Ακτή, όμως, ξεκινά σχεδόν δύο δεκαετίες πίσω.
Την περίοδο 2006-2010 διαμορφώθηκε ένας φιλόδοξος σχεδιασμός για την αξιοποίηση του παραλιακού μετώπου. Ένας σχεδιασμός που περιλάμβανε τρία βασικά τμήματα:
• από το Μνημείο του Ναύτη έως την Κυανή Ακτή,
• από την Αγράμπελη έως το Κάστρο Παντοκράτορα,
• και την ανάπλαση του μεγάλου πλατώματος του Κάστρου Παντοκράτορα.
Ήταν ένα όραμα που φιλοδοξούσε να ενώσει το φυσικό περιβάλλον, την ιστορία, τον πολιτισμό και την καθημερινότητα της πόλης σε ένα ενιαίο παραλιακό μέτωπο.
Στην πορεία, όμως, ο αρχικός σχεδιασμός άλλαξε.
Τμήματα περιορίστηκαν.
Άλλα δεν υλοποιήθηκαν ποτέ.
Το αρχικό όραμα έμεινε ημιτελές.
Παράλληλα αναπτύχθηκε μια έντονη κοινωνική αντιπαράθεση.
Πολίτες, σύλλογοι, επιστημονικοί φορείς και περιβαλλοντικές οργανώσεις εξέφρασαν σοβαρές ανησυχίες για την έκταση των παρεμβάσεων και την προστασία του μοναδικού φυσικού χαρακτήρα της περιοχής.
Ακολούθησαν προσφυγές, δικαστικές διαδικασίες, καθυστερήσεις και νέες αλλαγές.
Η αντιπαράθεση κράτησε χρόνια.
Και, δυστυχώς, συνεχίζεται μέχρι σήμερα.
Δεν είναι η πρώτη φορά που διατυπώνουμε αυτή την άποψη. Ήδη από το 2025, ως δημοτική παράταξη, είχαμε επισημάνει δημόσια ότι η Κυανή Ακτή δεν πρέπει να αποτελεί πεδίο αντιπαράθεσης, αλλά κοινή υπόθεση ολόκληρης της πόλης. Είχαμε υπογραμμίσει ότι ο δημόσιος χώρος, το φυσικό περιβάλλον και η ποιότητα ζωής απαιτούν συνεννόηση, μακροπρόθεσμο σχεδιασμό και σεβασμό στις επόμενες γενιές. Σήμερα, μετά από όσα μεσολάβησαν, είμαι ακόμη πιο πεπεισμένος ότι αυτός είναι ο μόνος δρόμος που μπορεί να ενώσει την Πρέβεζα.
Ακόμη και οι πρόσφατες συζητήσεις γύρω από την ασφαλτόστρωση απέδειξαν ότι η πόλη εξακολουθεί να παραμένει διχασμένη.
Και κάπου εδώ γεννιέται ένα απλό ερώτημα.
Μετά από σχεδόν είκοσι χρόνια….
Κέρδισε πραγματικά η Πρέβεζα;
Αν υπάρχει ένα συμπέρασμα που μπορούμε όλοι να μοιραστούμε σήμερα, είναι ότι καμία πόλη δεν κερδίζει όταν παραμένει διχασμένη.
Πιστεύω πως όχι.
Δεν το λέω για να δικαιώσω τη μία ή την άλλη πλευρά.
Δεν πιστεύω ότι υπήρχαν άνθρωποι που αγαπούσαν την Κυανή Ακτή και άλλοι που δεν την αγαπούσαν.
Άλλοι πίστεψαν ότι η περιοχή χρειαζόταν αναβάθμιση.
Άλλοι πίστεψαν ότι προτεραιότητα έπρεπε να είναι η προστασία του φυσικού της πλούτου.
Και οι δύο πλευρές εξέφρασαν πραγματικές αγωνίες.
Αυτό που τελικά έλειψε ήταν κάτι άλλο.
Η σύνθεση.
Η εμπιστοσύνη.
Ένα κοινό σχέδιο που θα αντέξει στον χρόνο.
Καμία πόλη δεν μπορεί να σχεδιάσει το μέλλον της, όταν συνεχίζει να συζητά μόνο το παρελθόν της.
Η Κυανή Ακτή δεν χρειάζεται άλλες συγκρούσεις.
Δεν χρειάζεται άλλες ανακοινώσεις.
Δεν χρειάζεται να ξαναμοιράσουμε ευθύνες για όσα έγιναν πριν από δέκα ή δεκαπέντε χρόνια.
Χρειάζεται να σχεδιάσουμε μαζί τα επόμενα τριάντα χρόνια.
Πιστεύω ότι η Κυανή Ακτή μπορεί να αποτελέσει το σημαντικότερο παράδειγμα ισορροπίας ανάμεσα στην προστασία του φυσικού περιβάλλοντος, τον πολιτισμό, την ποιότητα ζωής, την προσβασιμότητα και την ήπια ανάπτυξη, όχι μόνο για την Πρέβεζα αλλά για ολόκληρη τη Δυτική Ελλάδα.
Αυτό είναι το όραμα που αξίζει να συζητήσουμε.
Για τον λόγο αυτό αναλαμβάνω δημόσια την πρωτοβουλία να ανοίξει ένας ουσιαστικός διάλογος για το μέλλον της Κυανής Ακτής.
Ως πρώτο βήμα αυτής της πρωτοβουλίας, αύριο θα ζητήσουμε επίσημα από την Τεχνική Υπηρεσία του Δήμου Πρέβεζας ολόκληρο τον διοικητικό και τεχνικό φάκελο του έργου της Κυανής Ακτής. Μετά την παραλαβή του, θα τον δώσουμε στη δημοσιότητα και θα τον αποστείλουμε σε όλους τους θεσμικούς φορείς, σε όλες τις δημοτικές παρατάξεις, στους συλλόγους, στους επιστημονικούς και επαγγελματικούς φορείς, στις περιβαλλοντικές οργανώσεις και σε κάθε ενδιαφερόμενο πολίτη.
Πιστεύω ότι ο δημόσιος διάλογος πρέπει να στηρίζεται σε πραγματικά στοιχεία, στη γνώση της ιστορίας και στην πλήρη ενημέρωση όλων, όχι σε αποσπασματικές προσεγγίσεις ή συνθήματα.
Στις αρχές Σεπτεμβρίου θα ακολουθήσει μια ανοιχτή συνάντηση διαλόγου, με τη συμμετοχή όλων των θεσμικών φορέων, των συλλόγων, των επιστημονικών και επαγγελματικών φορέων, των περιβαλλοντικών οργανώσεων και κάθε ενεργού πολίτη.
Όχι για να αποδείξουμε ποιος είχε δίκιο.
Αλλά για να δούμε αν μπορούμε, επιτέλους, να συμφωνήσουμε στο μέλλον της Κυανής Ακτής.
Οι γενιές πριν από εμάς μάς παρέδωσαν την Κυανή Ακτή.
Η δική μας ευθύνη είναι να την παραδώσουμε καλύτερη στις επόμενες.
Και αυτό δεν μπορεί να το πετύχει ούτε ένας δήμαρχος.
Ούτε μία δημοτική παράταξη.
Ούτε ένας σύλλογος.
Μπορεί να το πετύχει μόνο μια κοινωνία όταν αποφασίσει να κοιτάξει μπροστά, μαζί.
Γιατί η Κυανή Ακτή δεν ανήκει σε καμία δημοτική αρχή.
Δεν ανήκει σε καμία δημοτική παράταξη.
Δεν ανήκει σε κανέναν σύλλογο.
Ανήκει σε όλους μας.
Και αξίζει να γίνει το πρώτο μεγάλο παράδειγμα συνεννόησης στην Πρέβεζα και όχι ακόμη μία αφορμή διχασμού.
Η Κυανή Ακτή μάς ενώνει με τις αναμνήσεις μας.
Ας μας ενώσει τώρα και με το κοινό μας όραμα για το μέλλον.
Αυτή είναι η ευθύνη της γενιάς μας.
Γιατί οι μεγάλες αλλαγές δεν ξεκινούν από την ομοφωνία.
Ξεκινούν από την απόφαση να καθίσουμε όλοι στο ίδιο τραπέζι.
Αυτή είναι η νέα συμφωνία που αξίζει να χτίσουμε όλοι μαζί για την πόλη μας.
Επικεφαλής της μείζονος αντιπολίτευσης Δήμου Πρέβεζας
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου